تغییر اقلیم و سیر تکامل انرژی های تجدید پذیر
تغییر اقلیم و سیر تکامل انرژی های تجدید پذیر
دکتر علیرضا واعظی
دکتر عمار قاسمیان عزیزی
پیش گفتار
امروزه جهان به بهرهگیری از انرژیهای تجدید پذیر به عنوان راهی به منظور جلوگیری از انتشار گازهای گلخانهای در طبیعت مینگرد و آن را یکی از ابزارهای مهم و اصلی جهت دست یابی به نشر خالص خنثی میداند؛ لذا کتاب پیش رو ضمن معرفی هر یک از انواع انرژیهای تجدید پذیر برق آبی، خورشیدی، بادی، زمین گرمایی و حاصل از اقیانوسها و دریاها به بررسی تحلیلی میزان مصرف و چگونگی روند توسعه آنها در سالهای گذشته و تحلیل پتانسیلهای آتی آنها، میپردازد. همچنین با توجه به اهمیت موضوع اشتغال در کشور و لزوم توجه بیشتر به این موضوع، در این کتاب به بررسی میزان اشتغال ایجاد شده توسط توسعه انرژیهای تجدیدپذیر در مناطق مختلف جهان پرداخته شده است.
بر اساس آمارهای منتشره از ابتدای سال 2019 تا ابتدای سال 2020 به میزان 176 گیگاوات به ظرفیت اسمی نصب شده انرژیهای تجدیدپذیر در جهان افزوده شده است که رشد سالانه معادل (17/4+ درصد) را از خود نشان میدهد که میزان رشدی قابل توجه بخصوص در مقام مقایسه با گذشته است. بررسی آمارها نشان میدهد 54 درصد از سهم افزایش ظرفیت تولید انرژیهای تجدیدپذیر از ابتدای سال 2019 تا ابتدای سال 2020 مربوط به آسیا بوده است که سبب افزایش ظرفیت به میزان 5/95 گیگاوات و دستیابی به ظرفیت کل 12/1 تراوات شده است. این میزان معادل 44 درصد از سهم کل انرژیهای تجدیدپذیر جهان است. ظرفیت در اروپا و آمریکا به ترتیب به میزان 35 گیگاوات (6/6+ درصد) و 22 گیگاوات (6+ درصد) رشد کرده است. همچنین قاره اقیانوسیه بیشترین سرعت رشد ظرفیت نصب و راهاندازی شده انرژیهای تجدیدپذیر را در این بازه زمانی نشان میدهد که معادل ( 18/4+ درصد) بوده است. پس از آن، خاورمیانه با ظرفیت (6/12+ درصد) در رتبه بعدی از حیث میزان رشد سالانه از ابتدای سال 2019 تا ابتدای سال 2020 قرار دارد. هرچند که سهم اقیانوسیه و خاورمیانه نسبت به میزان کل جهانی کوچک است ولی سرعت رشد در این دو منطقه قابل ملاحظه است. آفریقا نیز دارای ظرفیت نصب شده تقریبا دو برابر ظرفیت خاورمیانه میباشد و رشد سالانه 3/4 درصد را از بازه زمانی فوق نسبت به سال 2018 از خود نشان داده است که معادل حدود 2 گیگاوات بوده است. در سال 2020، افزایش ظرفیت سالانه انرژی تجدیدپذیر برابر با 45 درصد بوده است و تقریبا به 280 گیگاوات رسیده است که بالاترین افزایش سالانه از سال 1999 محسوب میگردد. علاوه بر این، حدود 80 درصد از کل ظرفیت برق جدید، تجدیدپذیر بوده است که نشان میدهد انرژیهای تجدیدپذیر به طور فزایندهای منبع ترجیحی تولید برق جدید در سطح جهان محسوب میگردند.
نگاهی به آمارهای رشد انرژیهای تجدیدپذیر در جهان بیانگر این موضوع است که ایران اسلامی باید حداکثر تلاش خود را کرده تا از قافله توسعه در این حوزه باز نماند و با نگاهی اقتصادی بهترین گزینهها را انتخاب و از حداکثر ظرفیت خود در این رابطه استفاده کند. در این راستا مدیران تصمیم گیر و مشاوران تصمیم ساز کشور میبایست با بهرهگیری از مطالعات دقیق و تحلیلی مانند آنچه درکتاب پیش رو تالیف گردیده است، کشور را در ریل مناسب قرار بدهند.
در پایان به مصداق «من لم یشکر المخلوق لم یشکر الخالق » لازم میدانیم از زحمات و همکاری سرکار خانمها مهندس ریحانه کمالی سروستانی و مریم کرمی و جناب آقای مهندس امیر زارع تشکّر و قدردانی نماییم.
امید است مطالب این کتاب مورد استفاده اساتید، متخصصین و دانشجویان با استعداد این مرز و بوم قرار گیرد و افقهای جدید نظری، فکری و پژوهشی را برای همه دانش پژوهان ایجاد نماید.